icon-share icon-external icon-chevron icon-arrow icon-list icon-location icon-navigate Sluiten facebook twitter linkedin whatsapp instagram youtube search cloud fog sun light snow rain Locationv2 save icon-chevron-left icon-chevron-right Chat icon-walking-time
Agenda

Cineville de beste films van 2017 - Moonlight

Bewaren
Het nieuwe jaar begin jij meteen goed, want op de 2e zondag van 2018 haal jij de films in die je in 2017 misliep en kijk je je allerlievelingsfilms gewoon nóg een keertje. Zo ook: Moonlight.

Een visueel lyrische èn knalhard confronterende speelfilm toont drie periodes uit het leven van een Afro-Amerikaanse jongeman die worstelt met zijn identiteit, mannelijkheid en seksuele geaardheid en, als gevolg van die verwarring, ook met zijn plaats in de wereld.

1 > Chiron groeit op in een ruige buurt in Miami. Zijn moeder Paula is verpleegster maar ook verslaafd aan crack: soms verstikt zij hem met liefde, vaak verwaarloost zij hem. Chiron wordt opgevangen door Jean, een lokale drugsdealer, en diens vriendin Teresa. Anders dan je zou verwachten blijken ze de ideale stiefouders voor de negenjarige jongen.

2 > Als tiener heeft Chiron geleerd te overleven, hoewel hij veel gepest en zelfs in elkaar geslagen wordt. ‘s Nachts huilt hij zo vaak dat hij “worries he might turn into drops”.

3 > Als jongvolwassene heeft hij zich tegen de wereld gewapend door zich een hard bolster aan te meten èn zijn seksuele identiteit te verhullen. Wanneer hij eindelijk weer eens naar huis gaat, komt hij Kevin tegen, een oude schoolvriend met wie hij toen één keertje seks heeft gehad. De belofte van een zo lang ontbeerde liefde breekt dan eindelijk dwars door zijn pantser.

De film is gebaseerd op het ongepubliceerde toneelstuk ‘In moonlight black boys look blue’ van Tarell Alvin McCraney, dat door regisseur Barry Jenkins samen met producenten Adele Romanski en Brad Pitt tot een visueel lyrische èn knalhard confronterende speelfilm werd omgevormd.

Het onderwerp van de film ligt de makers dan ook na aan het hart. McCraney en Jenkins hadden elkaar nooit eerder ontmoet, hoewel ze nota bene dezelfde lagere en middelbare school bezochten. Het leeftijdsverschil kan dit wel verklaren. Maar na hun schooltijd kozen ze voor een artistieke carrière, waarin ze vergelijkbare ervaringen en thema’s verwerkten. Beiden hadden bovendien moeders die met een zware drugsproblematiek worstelden: McCraney’s moeder overleed uiteindelijk aan aids, terwijl Jenkins’ moeder na 24 jaar hiv-positief geweest te zijn de strijd nog steeds volhoudt.

'Moonlight' is lovend onthaald door de internationale pers. Zo oordeelde The Tampa Bay Times: “Moonlight is a modest masterpiece, and quite possibly the best film of 2016”, en de Engelse krant The Guardian kopte “Jenkins’ bold and uniquely told film about the struggle to accept one’s own sexuality is both heartbreaking and deeply relevant.” De recensent van The Guardian begon zijn artikel dan ook met een ‘historische’ dimensie: “It’s been a particularly horrifying year for minority groups in America. The increasingly documented inhumanity towards African American men by police and the brutal act of homophobia that took mostly Hispanic lives at a gay club in Orlando have awakened many to the bleak knowledge that progress is stalling and instead, regressive views on race and sexuality are still dangerously pervasive. Stories of LGBT people of colour have been largely ignored in film or at least relegated to the sidelines while instead, we’re offered up the whitewashed history of Roland Emmerich’s tone deaf Stonewall or straight-friendly Oscarbait like The Danish girl.” Volgens de onafhankelijke website Rottentomatoes is het “both a disarmingly, at times almost unbearably personal film and an urgent social document, a hard look at American reality.”

Barry Jenkins, Verenigde Staten, 2016, 111, Engels met Nederlanse ondertitels

Helaas is dit evenement verlopen

Bekijk alle aankomende evenementen in Den Haag in het agenda overzicht