icon filter Resono Pin 1 Resono Pin 2 Resono Pin 3

Een bezoekje aan het Haags Historisch Museum

Favorieten

Het Haags Historisch Museum is een ware schatkamer. Zowel de permanente opstelling als de tijdelijke tentoonstellingen zijn leerzaam, er is veel te ontdekken over de stad en haar inwoners. Daarnaast zijn de tijdelijke tentoonstellingen vaak verrassend voor wat betreft de onderwerpkeuze, invalshoek en getoonde voorwerpen. Zo keek ik zelf bijvoorbeeld ooit met afgrijzen naar de tong en vinger van de gelynchte gebroeders Johan en Cornelis de Witt... Je moet er tegen kunnen.

Er zijn tentoonstellingen over ernstige thema’s die zwaar drukken op de geschiedenis van de stad. Of die een schets van een tijdsbeeld geven. Ook is er aandacht voor meer geestige zaken.

Asje haah maah goed zit 

De tentoonstelling “Haags haar” laat een caleidoscoop aan haarstijlen zien. In de loop ter tijden is er nogal wat in de mode geweest met als vast kenmerk de bevestiging van iemands maatschappelijke positie en overtuiging, al of niet tegen de burgerlijke moraal indruisend. De portretten, foto’s en tekeningen laten zien dat een haarstijl de identiteit onderstreept; waar hoor je bij of waar wil je bij horen. 

De pruikentijd is zeker in het Den Haag van de regenten niet onopgemerkt voorbij gegaan. Er zijn schilderijen te zien van dames en heren die in al hun deftigheid poseren. Witte, gepoederde pruiken of – alleen door mannen gedragen- pruiken met lang krullend haar. Symbool van rijkdom, invloed en modebewustzijn. Ik verbeeld me hen wandelend op het Lange Voorhout en in door paarden voort getrokken rijtuigen met een koetsier op de bok. 

Haagse mat
Haags matje, uit de Matlas!

Verder is er aandacht voor het iconische “beatrixkapsel”, het typisch jaren twintig kapsel van Juliana en anderen van naam. Met name de periode eind 19e eeuw en de 20e eeuw valt me op en zeker de haardracht van mannen. Er wordt veel aandacht aan besteed. Van kort en gedekt van keurige heren via de vetkuiven van nozems naar het lange haar in de jaren zeventig van zowel militairen als alternatievelingen. Dit laatste roept een echo uit die tijd op: “langharig werkschuw tuig” met als tegenreactie “beter langharig dan kortzichtig”. En toen moest de hanenkam, symbool van de punkbeweging, nog komen. En ook dat viel niet perse in goede aarde. 

Wat mij vooral treft is de non-conformistische en markante “Haagse mat”, lang haar van achteren en kortgeknipt van voren en aan de zijkant. Al of niet met veel gel of haarlak of geverfd. Vorig jaar verscheen de “Matlas” van Joost Nijhuis, Daniël Heikens en Rein Langeveld. Een schitterend fotoboek met een rijk overzicht aan wat wel Haags erfgoed of folklore wordt genoemd. De haarstijl wordt vooral gedragen in Duindorp, Scheveningen, Moerwijk en het Laakkwartier. Met als boegbeeld uiteraard Haagse Harry; geëerd met zijn schitterend beeld op de Grote markt. Het museum heeft een aantal foto’s aangekocht en ik zie de geportretteerden zelfbewust in de lens kijken. En de boodschap is duidelijk: “Met mij valt niet te spotten”.  

Het geheel wordt ondersteund met audio opnamen, te beluisteren in kappersstoelen. Gènag! 

Haags haar tentoonstelling
Sneak peek van de tentoonstelling Haags haar!
Omhoog