Marinus Fuit – Afscheidstentoonstelling

Flatgebouwen, trappen, een tram, een paaltje: de wereld van Marinus Fuit is bevolkt met herkenbare vormen, maar voelt tegelijk afstandelijk en stil. Zijn schilderijen zijn opgebouwd uit elementen die aan de realiteit zijn ontleend, maar de sfeer roept eerder slaapwijken op dan levendige stadsstraten. Strakke composities, heldere kleuren en een minutieuze uitvoering geven zijn werk een bijna architectonische kwaliteit. Horizon en perspectief spelen daarin een sleutelrol: ze suggereren ruimte die verder gaat dan het doek toestaat.

Hoe Marinus Fuit zijn eigen beeldtaal vond

Zijn doorbraak dateert uit 1964, toen hij vanuit een trein sporters zag basketballen voor een flatgebouw bij Haarlem. Levende mensen voor een statische massa van steen: voor Fuit was dat het moment waarop zijn thema zich aandiende. Dat eerste grote werk – de flat met sporters ervoor – legde de basis voor decennia van schilderkunst. Gaandeweg verdwenen de mensen uit zijn composities. Niet toevallig: hij beschouwt de mens als ondergeschikt aan het geheel, aan de structuur die het beeld bepaalt.

Oorlog en absurde alledaagsheid als vroege inspiratie

De Tweede Wereldoorlog maakte een diepe indruk op de jonge Fuit. Bommenwerpers die op een zomerse dag overvlogen, afgewisseld door een ijscoman die zijn waren probeerde te slijten in het dorpse leven: hij noemt dat zelf een absurde realiteit. Die spanning tussen het gewone en het onheilspellende sluimert ook in zijn latere werk.

Afscheidstentoonstelling in Pulchri Studio, Den Haag

Deze tentoonstelling markeert het einde van een lang en consistent kunstenaarschap. In de Weissenbruchzaal van Pulchri Studio komen werken samen die afkomstig zijn uit het Frans Hals Museum en uit particuliere collecties. Het is een zeldzame kans om het oeuvre van Fuit in samenhang te zien.