Leo Ravensbergen - Een momentopname

Schilderkunst met een eigen beeldtaal

Ravensbergen zoekt zijn onderwerpen niet op. Ze komen op zijn pad via krantenbeelden, tijdschriften of de dagelijkse omgeving, en raken hem genoeg om ze vast te leggen. De insteek voor een schilderij is vaak architectonisch. Zijn werk ademt de sfeer van strijkkwartetten: in het contrast tussen licht en donker, in de balans van de compositie. Hoewel mensen zelden zichtbaar zijn in zijn schilderijen, hangt er een sfeer alsof ze zojuist een stapje buiten beeld hebben gezet.

De afgelopen jaren is zijn werk steeds abstracter geworden, zonder de figuratieve wortels los te laten. Hij voelt verwantschap met lyrisch abstract werkende kunstenaars als Cy Twombly, Ger Lataster en Pierre Bonnard.

Zijn schildersproces is traag en gelaagd. Ravensbergen werkt in acrylverf, olieverf of eitempera, op papier, karton, linnen, ribkarton of Dibond. Hij overschildert, heroverweegt en improviseert, in een voortdurende afwisseling van beredeneren en intuïtie. In de eindversie van sommige werken zijn de eerste tekenlijnen nog zichtbaar als een inkijkje in het proces. Een aantal kleine vierkante werken wordt in een vitrine gepresenteerd.

Bijzondere aandacht verdient de serie Dona Nobis Pacem, werken als After The Battle die reageren op beelden van oorlogen in Oekraïne en Gaza. Stilgezette momenten van onnodig menselijk leed, vastgelegd met een ingetogenheid die des te harder aankomt.