Lukas van de Vrande - Bewegende schilderijen

De ‘bewegende schilderijen’ die ik heb gemaakt zijn gebaseerd op een wiskundig principe: het kleinst gemeenschappelijke veelvoud. De ‘schilderijen’ herhalen zichzelf en met dit principe kun je uitrekenen hoe lang het duurt voordat ze zichzelf herhalen. De herhalingstijd van de verschillende ‘schilderijen’ varieert van 4 dagen tot 85 miljoen jaar.

De ‘schilderijen’ kunnen aan en uit gezet worden met een schakelaar, en elke keer als je het ‘schilderijen’ uitzet, heb je een andere compositie aan de muur. Je ziet dat de beweging heel rationeel is, alle mechaniek zit aan de voorkant, niets is verborgen. Maar toch voelt de beweging niet logisch, het is te veel informatie voor de hersenen om te voorspellen wat er gaat gebeuren. Daardoor voelt de beweging die te zien is eerder organisch dan mechanisch. Is dat in de natuur ook zo?

De werken zijn ook een metafoor. De ‘schilderijen’ zijn zinloze machines, hun beweging is zinloos, maar wel fascinerend en hopelijk vrolijk stemmend. Lang leve de beweging!